مراقب اختلال ثانویه اندام بعد از سکته مغزی، سابلوکساسیون شانه باشید

Dec 05, 2022

سابلوکساسیون شانه به دررفتگی جزئی مفصل شانه اشاره دارد. زمانی اتفاق می افتد که استخوان بازو تا حدی یا به طور کامل از حفره گلنوئید در باید خارج شود. این یک اختلال شایع ثانویه اندام در بیماران سکته مغزی مبتلا به همی پلژی است که بر بهبود عملکرد اندام فوقانی تأثیر می گذارد و در موارد شدید منجر به درد شانه می شود. بروز سابلوکساسیون شانه در بیماران سکته مغزی 17 درصد -81 درصد است و بیشتر آنها در عرض 3 ماه پس از سکته مغزی رخ می دهد.

چرا بیماران سکته مغزی سابلوکساسیون شانه دارند؟

به دلیل فلج شدن اندام آسیب دیده، عضلات اطراف مفصل شانه قدرت کافی برای ثابت کردن سر بازو در گلنوئید را ندارند. در موارد شدید، وزن خود بازو می تواند باعث خارج شدن سر بازو از گلنوئید شود. همچنین ممکن است هنگام کمک به انتقال، حمام کردن و پانسمان، دست‌ها به‌طور تصادفی توسط مراقبان بیرون کشیده شوند.

چگونه از سابلوکساسیون شانه بعد از سکته جلوگیری کنیم؟

1. در مراحل اولیه سکته مغزی بایداز کشیدن شدید مفصل شانه بیماران خودداری کنید. اقداماتی مانند تحریک الکتریکی پوستی موضعی، محافظت از مفصل شانه را می توان برای جلوگیری از سابلوکساسیون شانه انجام داد.

2. از خم شدن بیش از حد شانه و حرکات ابداکشن و تمرینات قرقره شانه با دستان بلند شده روی سر خودداری شود که می تواند منجر به ابداکشن غیرقابل کنترل شانه و درد شانه شود.

3. بیماران مبتلا به تورم قابل توجه دست را می توان با دستگاه های فشرده سازی موضعی درمان کرد که در کاهش تورم انتهای اندام مفید است.

4. برای بیماران سکته مغزی با ضعف شدید عضلانی و در معرض خطر سابلوکساسیون شانه،تحریک الکتریکی همراه با ورزش درمانی سنتیبرای کاهش بروز سابلوکساسیون شانه توصیه می شود.

اعمال جریان پالس با فرکانس پایین (تحریک الکتریکی عصبی عضلانی، NMES) برای تحریک گروه عضلانی پایداری شانه، به ویژه عضلات فوق خاری و دلتوئید خلفی می تواند عضلات را تمرین دهد. استفاده از تحریک الکتریکی در مراحل اولیه می تواند از سابلوکساسیون شانه جلوگیری کند. در اینجا راهنمای نحوه قرار دادن الکترود است.

5. برای بیماران مبتلا به سابلوکساسیون شانه، استفاده از دستگاه ساپورت محکم برای جلوگیری از وخامت توصیه می شود. آموزش مداوم حفظ وضعیت شانه می تواند سابلوکساسیون شانه را کاهش دهد.

بهترین راه برای محافظت از شانه این است که مطمئن شوید همیشه وسیله ای برای تحمل وزن بازوی خود دارید تا از افتادن آن جلوگیری کنید. به عنوان مثال، از بالش برای تحمل وزن بازو هنگام نشستن استفاده کنید، از بریس ثابت شانه برای تحمل وزن بازو هنگام ایستادن و راه رفتن استفاده کنید. هنگام انتخاب شانه بند باید از بریس هایی که حالت اسپاسم را تشدید می کند اجتناب شود.

پیشگیری از سابلوکساسیون شانه بسیار مهم است. هنگامی که سابلوکساسیون شانه رخ می دهد، استراتژی درمان آن جلوگیری از وخامت بیشتر است. دستگاه های حمایت کننده موضعی شانه، تحریک الکتریکی از راه پوست و تمرینات مداوم حفظ وضعیت شانه برای پیشگیری و درمان سابلوکساسیون شانه مفید هستند.